ﺷﺪﻩ ﻫﺮﮔﺰ!
ﺩﻟﺖ ﻣﺎﻝ ِﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺩﯾﮕﺮ ﻧﯿﺴﺖ؟
ﻧﮕﺎﻫﺖ ﺳﺨﺖ ﺩﻧﺒﺎﻝ ِﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺩﯾﮕﺮ ﻧﯿﺴﺖ؟!
ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ
ﺩﺭ ﯾﮏ ﮐﺎﻓﻪ ﯼ ِ ﺍﺑﺮﯼ ،
ﺗﻪ ِﻓﻨﺠﺎﻥ ِ ﺗﻮ ﻓﺎﻝ ِﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺩﯾﮕﺮ ﻧﯿﺴﺖ؟!
ﺧﻮﺵ ﻭ ﺑﺶ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯼ ﺑﺎ ﺳﺎﯾﻪ ﯼ ِ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ
ﺩﻟﺖ ﺟﻮﯾﺎﯼِ ﺍﺣﻮﺍﻝِ ﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺩﯾﮕﺮ ﻧﯿﺴﺖ؟!
ﭼﻪ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﮐﺮﺩ ؟!
ﺍﮔﺮ
ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﮔﻮﺷــــﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﺮﺩﺍﺭﯼ ﻧﺼﯿﺒﺖ
ﺑﻮﻕِ ﺍﺷﻐﺎﻝِ ﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺩﯾﮕﺮ ﻧﯿﺴﺖ؟!
ﺣﻮﺍﺱ ِ ﺁﺳﻤﺎﻧﺖ ﭘﺮﺕ ﺭﻭﯼ ِ ﺷﯿﺸﻪ ﻫﺎﯼ ِ ﻣﻪ
ﺳﮑﻮﺗﺖ ﺟﺎﺭ ﻭ ﺟﻨﺠﺎﻝِ ﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺩﯾﮕﺮ ﻧﯿﺴﺖ ..
ﺷﺐ ِ ﺳﺮﺩ ِ ﺯﻣﺴﺘﺎﻧﯽ ﺗﻮ ﻫﻢ ﻟﺮﺯﯾﺪﻩ ﺍﯼ؟!
ﻫﺮﭼﻨﺪ، ﺑﻪ ﺩﻭﺭ ِﮔﺮﺩﻧﺖ ﺷﺎﻝ ِﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺩﯾﮕﺮ ﻧﯿﺴﺖ؟!
ﺗﺼﻮﺭ ﮐﻦ!
ﺑﺮﺍﯼ ﻋﯿﺪﻫـﺎﯼ ِﺭﻓﺘﻪ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ!
ﺑﻪ ﺩﺳﺘﺖ ﮐﺎﺭﺕ ﭘﺴﺘﺎﻝ ِﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺩﯾﮕﺮ ﻧﯿﺴﺖ...
ﺷﺒﯿـﻪ ِﻣﺎﻫﯽ ِﻗﺮﻣﺰ
ﺑﻪ ﺭﻭﯼ ِﺁﺏ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﯽ، ﮐﻪ ﺳﯿﻦ ﺍﺕ ﻫﻔﺘﻤﯿﻦ ﺳﺎﻝ ِﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺩﯾﮕﺮ ﻧﯿﺴﺖ.
ﺷﻮﺩ ﻫﺮ ﺧﻮﺷﻪ ﺍﺵ ﺭﻭﺯﯼ ﺷﺮﺍﺑﯽ ﻫﻔﺘﺼﺪ ﺳﺎﻟﻪ،
ﺍﮔﺮ ﺑﻐﻀﺖ ﻟﮕﺪﻣﺎﻝ ﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺩﯾﮕﺮ ﻧﯿﺴﺖ !
ﭼﻪ ﻣﺸﮑﻞ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻋﺸﻘﯽ ﮐﻪ ﺣﺎﻓﻆ ﺩﺭ ﻫﻮﺍﯼ ِﺁﻥ،
ﺍﻻﯾﺎﺍﯾﻬﺎ ﺍﻟﺤﺎﻝ ِﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺩﯾﮕﺮ ﻧﯿﺴﺖ ..
ﺭﺳﯿﺪﻥ
ﺳﻬﻢ ِﺳﯿﺐ ِﺁﺭﺯﻭﻫﺎﯾﺖ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ،
ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﯽ ﺍﺕ ﮐﺎﺭ ِﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﻧﯿﺴﺖ.
ﺍﺑﻮﺍﻟﻔﻀﻞ ﮐﺎﺭﮔﺮ